Het project Regenboogmaatjes is genomineerd voor de Annie Brouwer-Korf prijs 2026. Het initiatief van Stichting De Tussenvoorziening brengt queer-Utrechters die te maken hebben met eenzaamheid of sociaal isolement in contact met een vrijwilliger uit de queer community. Wat in 2021 begon als een maatjesproject, is inmiddels uitgegroeid tot een brede community. Een gesprek met initiatiefnemer Jarrel Beets over erkenning, erbij horen en de toekomst van Regenboogmaatjes.
Een maatje, maar vooral: iemand die je begrijpt
Jarrel Beets (hij/hem, 47) is manager Activering & Participatie bij De Tussenvoorziening en een van de initiatiefnemers van Regenboogmaatjes. Vanuit zijn werk zag hij dat een groep queer mensen onvoldoende werd bereikt door het bestaande aanbod. De Tussenvoorziening ondersteunt mensen die tussen wal en schip vallen. Het reguliere maatjesproject bestaat al ruim twintig jaar, maar vanuit de werkgroep Diversiteit ontstond de vraag of lhbtiqa+ mensen voldoende werden bereikt en gezien.
Onderzoek van Movisie bevestigde wat in de praktijk al zichtbaar was: queer mensen die bijvoorbeeld te maken hebben met dakloosheid, psychische kwetsbaarheid, verslaving of armoede kunnen extra kwetsbaar zijn. Niet alleen vanwege hun situatie, maar ook omdat ze zich niet altijd thuis of veilig voelen binnen bestaande netwerken. Op 8 maart 2021 ging Regenboogmaatjes van start. Kwetsbare queer-Utrechters worden gekoppeld aan een vrijwilliger, vaak iemand die zelf onderdeel is van de queercommunity. Juist die herkenning is belangrijk. ‘Je hoeft niet altijd eerst uit te leggen wie je bent of waarom bepaalde ervaringen je raken’, vertelt Jarrel.
Maar al snel bleek dat één-op-één contact slechts een deel van het verhaal is. Mensen willen niet alleen een maatje; ze willen ergens bij horen. Daarom kwamen er maatjescafés en kleinschalige activiteiten. Zo groeide het project langzaam uit tot een community. En die community voorziet in een duidelijke behoefte. Niet iedereen voelt zich prettig bij grote evenementen of drukke Pride-activiteiten. Voor mensen die prikkelgevoelig of psychisch kwetsbaar zijn, of bijvoorbeeld een achtergrond hebben in verslaving, kan zo’n omgeving juist een drempel vormen. ‘Maar ook zij willen anderen ontmoeten, zichzelf kunnen zijn en onderdeel zijn van de queercommunity.’
‘Hier mag ik gewoon mezelf zijn’
Dat Regenboogmaatjes zo belangrijk is voor Jarrel, heeft ook een persoonlijke kant. In zijn werk zag hij veel mensen die nauwelijks een netwerk hadden waarin ze echt zichzelf konden zijn. ‘Vanuit mijn eigen perspectief weet ik ook hoe belangrijk het is om ergens binnen te komen en te voelen: hier hoef ik niets uit te leggen, hier mag ik gewoon mezelf zijn.’ Juist daarin zit volgens hem de kracht van een maatje. Het lijkt misschien simpel: twee mensen aan elkaar koppelen. Maar de impact kan groot zijn. Een telefoontje, samen ergens naartoe gaan, luisteren of iemand voorstellen aan anderen kan een eerste stap zijn naar een groter sociaal netwerk. ‘Van daaruit kan iemands wereld langzaam weer groter worden.’ En die wereld is voor veel deelnemers inmiddels daadwerkelijk groter geworden. Regenboogmaatjes is volgens Jarrel inmiddels veel meer dan het idee waarmee het vijf jaar geleden begon. ‘Mensen komen binnen omdat ze een maatje zoeken en blijven omdat ze zich onderdeel voelen van een groep.’
Een kroon op vijf jaar werk
Dat Regenboogmaatjes nu is genomineerd voor de Annie Brouwer-Korf prijs 2026 voelt voor Jarrel als een bijzondere erkenning. ‘We zijn op 8 maart 2021 begonnen en vijf jaar later worden we genomineerd voor de Annie Brouwer-Korf prijs. Dat voelt toch wel als een kroon op het werk.’ Toch ziet hij de nominatie nadrukkelijk niet als een persoonlijke prestatie. De prijs is volgens hem vooral een erkenning voor de vrijwilligers en deelnemers die samen de community hebben opgebouwd. ‘Uiteindelijk zijn zij de community.’ Dat de Utrechtse queer community Regenboogmaatjes heeft voorgedragen, maakt de nominatie extra bijzonder. Het betekent dat het werk wordt gezien en gewaardeerd. En juist dát sluit naadloos aan bij de missie van Regenboogmaatjes: gezien worden en erbij horen.
Van Utrecht naar de regio
De toekomst van Regenboogmaatjes ziet Jarrel dan ook vooral in het verder uitbouwen van die community. Zijn droom is eigenlijk eenvoudig: iedereen die behoefte heeft aan contact en zich thuis voelt bij Regenboogmaatjes moet onderdeel kunnen worden van de groep. Een maatjeskoppeling kan daarbij het begin zijn, maar hoeft zeker niet het eindpunt te zijn. Jarrel hoopt op een duurzame community waarin mensen elkaar ontmoeten, vriendschappen ontstaan en deelnemers uiteindelijk misschien zelf vrijwilliger worden. Dat de behoefte groot is, blijkt uit de cijfers: inmiddels bestaat bijna de helft van alle maatjeskoppelingen binnen De Tussenvoorziening uit Regenboogmaatjes. Er is een wachtlijst en er komen regelmatig vragen van buiten Utrecht. Daarom kijkt Jarrel verder dan de stadsgrenzen. ‘Ik zou het geweldig vinden als we niet alleen in Utrecht kunnen blijven bestaan, maar uiteindelijk ook kunnen kijken hoe we dit concept naar de regio kunnen brengen.’ Maar achter die ambitie schuilt een nog grotere droom. ‘Mijn grootste droom is dat iemand die zich alleen voelt uiteindelijk niet meer zegt: “Ik heb een maatje nodig”, maar: “Ik hoor bij deze community.”’
Prijzengeld kan de community overeind houden
De nominatie komt bovendien op een belangrijk moment. De huidige financiering van Regenboogmaatjes stopt, waardoor het onzeker is of het initiatief in zijn huidige vorm kan blijven bestaan. Het winnen van de Annie Brouwer-Korf prijs zou daarom niet alleen een mooie erkenning zijn, maar ook direct praktische betekenis hebben. Het prijzengeld willen ze gebruiken om vrijwilligers in staat te stellen het komende jaar maatjescafés en laagdrempelige ontmoetingsactiviteiten te blijven organiseren. Want juist die kleine ontmoetingen maken volgens Jarrel het verschil. ‘Die cafés zijn misschien geen grote of spectaculaire evenementen. Maar juist dát is de kracht.’ Voor iemand die een groot queer evenement te druk of te spannend vindt, kan een kleine bijeenkomst met bekende gezichten precies de plek zijn waar diegene wél naar binnen durft. De prijs zou daarmee bijdragen aan iets dat in vijf jaar is opgebouwd en dat volgens Jarrel vooral niet verloren mag gaan: een plek waar mensen elkaar ontmoeten, nieuwe maatjes welkom zijn en waar iedereen het gevoel kan hebben erbij te horen. ‘Dat de community die we samen hebben opgebouwd niet verdwijnt.’
De Annie Brouwer-Korf prijs 2026 wordt uigereikt op zondag 11 oktober a.s. in De Helling. Meer informatie over de prijs kun je hier lezen: https://uqcf.nl/annie-brouwer-korf-prijs/